Sloppy Thinking:- ความคิดเปียกเปียก ของคนปอนปอน

(เอ็นทรี่นี้อาจจะมีกลิ่นอายทางวิชาการไปบ้างนะครับ...อ่านแล้วอาจจะง่วงนอนได้ เพราะฉะนั้นไม่ควรอ่านก่อนหรือในขณะขับรถอาจเกิดอันตรายในการขับขี่ขึ้นได้)

ในเบื้องแรกปอนก็ไม่ได้ปรารถนาการสื่อสารผ่านคอมพิวเตอร์เท่าไรนักออกจะต่อต้านนิดๆ ด้วยซ้ำ จะใช้บ้างก็แต่อีเมล์ แต่เมื่ออยู่ๆ ไปก็ไม่สามารถต้านทานกระแสวัฒนธรรมการสื่อสารไร้ขอบเขตเช่นนี้ได้ จึงได้ลงมาคลุกวงในดูสักตั้งเพราะจะได้เก็บไว้ใช้ในงานและเอาไว้ทำความเข้าใจคนอื่นๆ ที่อยู่รอบตัวโดยเฉพาะลูกศิษย์ที่กำลังอยู่ในวัยกลัดมันและนิยมใช้การสื่อสารผ่านทางนี้แทบทุกคน (ไม่รู้มันใช้ทำอะไรกันมั่ง..เนอะ)

การสื่อสารผ่านทางนี้มีมิติที่หลากหลายเป็นช่องทางที่สามารถสื่อสารระหว่างบุคคล สื่อสารระหว่างคนในกลุ่ม จนกระทั่งสามารถให้คนๆ นึงสามารถที่จะสื่อสารกับคนในระดับมวลชนได้ อย่างเสรีและไม่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา หรือบางคนก็ใช้พื้นที่ในนี้หรือที่เรียกว่าโลกไซเบอร์เป็นที่เปิดเผยตัวตนที่ได้แอ๊บไว้บอกใครไม่ได้เช่นคนที่อยู่ในกล่อง และในบล็อกของพวกเราๆก็มีคนทั้งสองประเภทนี้อยู่

เมื่อมันมีความหลากหลายเช่นนี้จึงมีกระแสแว่วๆ มาเป็นระยะๆ ว่าคนในโลกไซเบอร์เชื่อถือไม่ค่อยได้ อันตราย หรือบางครั้งก็บอกว่าตัวตนที่แท้จริงกับตัวตนในโลกเสมือนแห่งนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงไม่ต้องคาดหวังอะไรกับคนในนี้หรอก ฯลฯ

จากการที่ลงมาเล่นการติดต่อสื่อสารอย่างเป็นจริงเป็นจังในระยะเวลาสองเดือนกว่าๆ ที่ผ่านมาทำให้ได้สัมผัสความแตกต่างทางด้านการสื่อสารของแต่ละฟังก์ชั่นในอินเทอร์เนต และคนในแต่ละแห่งก็จะแตกต่างออกไป

เว็บบอร์ด (Webboard) เป็นฟังก์ชั่นแรกๆ ที่เกิดขึ้นมาเพื่อทำการสื่อสารระหว่างคนในกลุ่ม ถือว่าเป็นการสื่อสารทางเดียว หากสื่อสารสองทางก็อาจจะไม่สามารถทำให้มีปฏิสัมพันธ์กันได้อย่างทันทีทันใด บางเว็บบอร์ดอาจถูกสร้างขึ้นมาเฉพาะกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเท่านั้น การสื่อสารของคนในเว็บบอร์ดจึงมีลักษณะหลวมๆ ไม่ได้กระชับแนบแน่นเท่าไรนักส่วนมากมักใช้เป็นช่องทางในการประกาศข้อมูล ข่าวสาร และให้คนอ่านสามารถแสดงความคิดเห็นได้

จากประสบการณ์ในการใช้เว็บบอร์ดที่ผ่านมา จะได้เห็นน้ำใจจากในเว็บบอร์ดสาธารณะในหลายๆ เว็บบอร์ด เช่นข้อมูลด้านการทำอาหาร ข้อมูลทางวิชาการ การแสดงความคิดเห็นต่อประเด็นต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคมอย่างหลากหลาย แต่บางครั้งก็มีการใช้ในทางโจมตีซึ่งกันและกัน ที่สำคัญมีการใช้โจมตีทางการเมืองเพิ่มขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา และคนในเว็บบอร์ดก็สืบหาตัวตนได้ยาก ดังนั้นความน่าเชื่อถือ (Credibility) ของข้อมูลในเว็บบอร์ดจึงมีความน่าเชื่อถือน้อย แต่หากสามารถระบุตัวตนคนโพสต์ได้ความน่าเชื่อถือก็จะสูงยิ่งขึ้น และความคงทนถาวรของข้อมูลมีสูง

ห้องแชท (Chat Room) ถือว่าเป็นการสื่อสารแบบมีปฏิสัมพันธ์ (Interactive) ได้อย่างทันทีทันใด หรือบางครั้งสามารถคุยเป็นการส่วนตัวกับคนที่เราต้องการได้หลายคนในเวลาเดียวกัน หรือบางครั้งก็สามารถคุยที่หน้าห้องโต้ตอบกันได้เป็นหมู่คณะ

จากการใช้ห้องแชททั้งจากอดีต และปัจจุบันทำให้เห็นว่าความน่ากลัวของห้องแชทยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง บางคนที่ใช้ต่างมีเป้าหมายที่แตกต่างกัน หรืออาจจะเป็นคนส่วนใหญ่ที่นิยมใช้ห้องแชทในการหาคู่ทั้งแบบชั่วคราวและถาวร แต่....มักจะได้คู่เพียงชั่วคราวกันไปเพียงเท่านั้น (แต่ปอนไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะครับ...รู้นะคิดกันล่ะสิ) ห้องแชทถือได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของปัญหาหรือข้อพิพาทที่กล่าวมาตั้งแต่เริ่มว่าไม่สามารถไว้ใจใครได้ เนื่องจากถึงแม้จะคุยกันอย่างออกรสออกชาติถูกคอกันอย่างไร ก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าแท้จริงแล้วคนๆ นั้นมีนิสัยใจคอเป็นอย่างไร เพราะไม่สามารถวิเคราะห์จากอวัจนภาษา (ท่าทาง สีหน้า น้ำเสียง) ของคู่สนทนาได้เลย นอกจากนั้นยังมีการใส่ร้ายป้ายสีกันได้ง่ายๆ อีกด้วย

การแชทส่วนบุคคล (Messenger live chat)ไม่ว่าจะเป็น MSN Yahoo ฯลฯ ค่อนข้างมีพื้นฐานในทางที่ดีเนื่องจากผู้คุยอาจมีความรู้จักกันอยู่ก่อนแล้ว หรือบางครั้งก็อาจจะเพิ่งรู้จักกัน แต่ฟังก์ชั่นนี้มีคุณสมบัติที่ดีกว่าแชทธรรมดาตรงที่เราสามารถคัดเลือกได้ สามารถเห็นหน้าเห็นตากันได้แบบเรลไทม์ (Real Time) แต่ทั้งนี้ก็ไม่สามารถที่จะเดาความรู้สึกจากอวัจนภาษาได้เช่นเดิม

จากประสบการณ์ตรงไม่ค่อยจะรู้สึกประทับใจกับการสื่อสารประเภทนี้สักเท่าไหร่ ตั้งแต่ตอนทำงาน ขณะนั้นมีคนที่เล่นเอ็มจนกระทั่งไม่ทำการทำงาน หรือทำงานไม่มีประสิทธิภาพ แล้วก็มาเบียดเบียน เอาเปรียบการทำงานของเราซึ่งต้องมานั่งแก้ไขงานมันที่ทำมาแบบไม่มีสติ แล้วล่าสุดเมื่อตอนเรียนก็ไม่สามารถทำให้การสื่อสารระหว่างกลุ่มได้เข้าใจตรงกันทำให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้ง แต่ในปัจจุบัน เอ็มเอสเอ็นใช้คุยกับเพื่อนที่รู้จักกันด้วยเรื่องสัพเพเหระเท่านั้น หากจะเล็งผลเลิศในการคุยจะใช้โทรศัพท์มากกว่าเพราะเราสามารถวิเคราะห์สถานการณ์ อารมณ์ ฯลฯ ของคนที่เราคุยอยู่ด้วยได้มากกว่า

เว็บล็อก (Weblog) เป็นฟังก์ชั่นที่พัฒนามาจากเว็บบอร์ดอีกทีหนึ่ง เว็บล็อกถือเป็นช่องทางที่คนระดับเราๆ หรือปัจเจกบุคคลสามารถสื่อสารกับคนในระดับมวลชนโดยผ่านอินเทอร์เนตได้อีกช่องทางหนึ่งนอกจากทำเว็บไซต์ คนทำบล็อกไม่สามารถรู้ได้เลยว่าจะมีใครเข้ามาอ่านบล็อกของเรา และนอกจากนั้นแล้วยังถือว่าเราสามารถสื่อสารเรื่องราวที่เราสนใจออกไปให้สาธารณชนอ่าน เว็บล็อกจึงเปรียบเสมือนเป็นหนังสือของเราเอง ตัวเรามีหน้าที่เป็นทั้งคอลัมนิสต์ และบรรณาธิการด้วยตัวของเราเอง ดังนั้นเว็บล็อกจึงเป็นหนังสือเล่มหนึ่งของเราที่ต้องการบอกให้ชาวโลกได้รู้ และนอกจากนั้นเว็บล็อกยังเป็นชุมชนหนึ่ง (Cyber Community) ในโลกเสมือน มีการติดต่อสื่อสารกันระหว่างบล็อกต่างๆ และบุคคลจากภายนอกชุมชน

จากประสบการณ์ทั้งการอ่านมานาน และเพิ่งทำมาได้ไม่นานทำให้ได้รู้ว่าในโลกของเว็บล็อกจะมีเหตุและมีผลมากที่สุด เนื่องจากกระบวนการสร้างข้อความในบล็อกล้วนแต่ถูกคิดกลั่นกรองมาแล้วทั้งสิ้น ซึ่งกระบวนการกลั่นกรองเหล่านี้ทำให้เกิดความละเอียดรอบคอบ และเป็นพิษเป็นภัยน้อยกว่าการสื่อสารด้วยวิธีการอื่นๆ ซึ่งมีความใกล้เคียงกับเว็บบอร์ดที่เป็นการสื่อสารแบบทางเดียวเช่นกัน ข้อมูลข่าวสารต่างๆ ถูกวางกรอบการเขียน และแสดงวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน แต่การแชทไม่ว่าจะในห้องแชท หรือเอ็มเอสเอ็น ต่างก็มีการกลั่นกรองที่น้อยกว่าเนื่องจากเป็นการสื่อสารแบบปัจจุบันทันด่วน (Real Time) มีการปฏิสัมพันธ์ (Interactive) มากกว่าและรวดเร็วกว่าการสื่อสารผ่านทางอินเทอร์เนตรูปแบบอื่นๆ

การสื่อสารไม่ว่าจะในรูปแบบไหนก็ตามต่างก็มีข้อดีข้อเสียด้วยกันทั้งสิ้น แต่ข้อเสียไม่ได้อยู่ที่ตัวเทคโนโลยีการสื่อสาร แต่อยู่ที่ "คน" นำเทคโนโลยีเหล่านี้ไปใช้ในทางที่สนองกับตัณหาด้านต่ำของมนุษย์มากจนเกินไป ทำให้เทคโนโลยีการสื่อสารตกเป็นจำเลยของสังคมอยู่ในขณะนี้จะเห็นได้จากเทคโนโลยีหลายๆ อย่างที่ถูกเบี่ยงเบนทำให้เสียหายไปทั้งเอ็มเอสเอ็น แคมฟร้อกซ์ หรือห้องแชท ฯลฯ

ปัญหาที่เกิดจากการใช้เทคโนโลยีทางการสื่อสารในปัจจุบันส่วนใหญ่มักจะเกิดจากการไร้ศีลธรรม และจริยธรรมในตัวของผู้ใช้เอง นอกจากนี้ปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจที่มุ่งแต่วัตถุและตัวเลข กอปรกับสภาพทางสังคมที่มีความเปราะบางและอ่อนแอลง ทำให้เกิดปรากฏการณ์หลอกลวงมากขึ้นโดยเฉพาะการสื่อสารผ่านทางระบบเครือข่ายที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้อย่างแน่ชัด จึงกลายเป็นเครื่องมือของผู้มีมิจฉาทิฐินำไปใช้เพื่อหลอกลวงคนอื่นๆ ให้หลงคล้อยตามไป

หนทางแก้ไขมีอยู่ทางเดียวก็คือผู้ส่งสารต้องมีศีลธรรม และผู้รับสารต้องมีสติ จึงจะทำให้การท่องโลกไซเบอร์เป็นไปอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน บางครั้งการอ่านบล็อกของใครคนหนึ่งเราก็สามารถที่จะสัมผัสตัวตนที่แท้จริงของๆ คนๆ นั้นได้ ถึงแม้ว่าการดำเนินชีวิตประจำวันของคนๆ นั้นจะมีความแตกต่างโดยสิ้นเชิงกับการเขียนในบล็อกแต่สิ่งที่สะท้อนออกมาจากบล็อกก็คือตัวตน ความสนใจ ความปรารถนา ของคนทำบล็อกนั่นเองครับ

ปอนเองครับ