Sloppy Thinking:- ความคิดเปียกเปียก ของคนปอนปอน

เมื่อชีวิตตกอยู่ใต้ความซวยต่างๆ ที่ถาโถมกันมาอย่างไม่ตั้งตัวแล้ว.. สิ่งที่ทำได้หลังจากนกขี้ใส่ก็คือ... ต้องเยียวยาจิตใจให้สบายขึ้น สิ่งที่ทำได้ก็คือตื่นตั้งแต่ตี 4 ทำกับข้าวหุงข้าวไปใส่บาตร และไปซื้อปลาที่ตลาดไปปล่อยที่แม่น้ำ... จิตใจดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดมาก

เมื่อความตกต่ำอย่างที่สุดมาเยือนแล้ว ชีวิตก็ย่อมต้องมีความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น หลังจากทำบุญนั่งดูปลาว่ายน้ำไปจนลับตาแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะเดินหน้าต่อไป สิ่งแรกเลยคือ ต้องไปจ่ายค่าโทรศัพท์มือถือ..... ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งดีๆ รออยู่ที่นั่นเหมือนกับชื่อของเครือข่าย มีการจับรางวัลสำหรับผู้ที่จ่ายเงินตรงเวลา และรางวัลที่หนึ่งคือโฮมสปากิฟท์เซตในกล่องสวยหรู ประกอบไปด้วย เกล็ดอโรมาที่ใช้สำหรับเผาไฟกลิ่นซิตัส ชาเขียว พร้อมแก้วน่ารัก และซีดีเพลงของจำรัส เศวตาภรณ์ชุด เอิร์ธ ถึงแม้ว่าจะดูเป็นของเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่เริ่มจะดูสดใส

แต่ก็ยังเสียดายที่หลังจากออกมาซื้อหวยรัฐบาลจากพี่โดกเดกเจ้าประจำ (เค้าน่าจะเป็นง่อยเพราะเดินแบบขาบิดๆ ปากเบี้ยวๆ ตัวเล็กๆ เดินขายไปทั่วเมืองตามหาตัวจับยาก)แต่ดั๊นไม่ถูกคงเป็นเพราะว่าได้โชคจากการจับรางวัลแล้ว แหม..รู้งี้หาซื้อหวยก่อนก็ดีน่ะ..ไอ้ชุดโฮมสปาแค่จิ๊บๆ เอง.... แต่ก็ยังดีนะครับ

ส่วนเรื่องสอบตกไม่สามารถแก้ไขสิ่งใดๆ ได้มีเพื่อนๆ ในรุ่นหลายคน (เพราะตกกันมากกว่าครึ่งของผู้เข้าสอบ) มีความสงสัยจะขอดูกระดาษคำตอบ แต่ปอนก็ไม่เพราะหลังจากลองทบทวนถึงความผิดพลาดของเราแล้วพบว่าจุดที่ทำให้เราไม่ผ่านก็คือส่วนของวิชาสถิติเพื่อการวิจัยทางการสื่อสาร (Statistic for Communication Research) (ใครก็ได้ช่วยด้วยอีปอนงี่เง่าเหลือเกิน) เพราะนังปอนดันตกม้าตาย..จดโน้ตไว้แล้วลืมเอามาอ่านครั้งสุดท้ายก่อนเข้าห้องสอบทำให้ลืมไป และตอบผิดในที่สุด ซึ่งส่วนเนื้อหาวิชาพ่อวิชาแม่ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด และขณะนี้กำลังวางแผนเพื่อเตรียมตัวที่จะสอบรอบใหม่ในวันที่ 29 ตุลาคม ที่จะถึงนี้ครับ ประกาศผลวันที่ 12 พฤศจิกายน หวังว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จะช่วยดลบันดาลให้มีสติสัมปัชชัญญะให้เกิดปัญญาในการตอบข้อสอบด้วย และกำลังใจจากพี่ ป้า น้า อา เพื่อนๆ ในนี้จะเป็นแรงผลักดันให้ปอนสอบผ่านกันนะครับ

เรื่องรถชน ณ ขณะนี้ยังไม่สามารถจบได้ เนื่องจากคู่กรณียังไม่ยอมเซ็นต์บันทึกประจำวัน และงานยุ่งเหยิงของตำรวจไทย (ถ้าผู้กองไม่น่ารักโดนด่าไปแล้วหล่ะ...เพราะหวังนะเนี่ยะเลยไม่ด่า) ทำให้ยังไม่ได้บันทึกประจำวันสักที ซึ่งขั้นตอนหลังจากได้บันทึกประจำวันแล้วปอนกับอาจารย์จะฟ้องศาลครับ... นี่คือคำตอบสุดท้ายของคนที่ไม่มีความรับผิดชอบ เพราะใจดีขนาดให้เงื่อนไขที่ไม่มีใครเคยให้ ตำรวจกับประกันยังตะลึงในเงื่อนไข (จ่ายเท่าไหร่ก็ได้ ระยะเวลาเท่าไหร่ก็ได้ เมื่อไหร่ก็ได้ หรือแม้แต่ถ้าถูกหวยแล้วค่อยเอามาให้ก็ได้ มันยังไม่เอา)

เลยต้องพึ่งศาลครับ เรื่องค่าซ่อมรถปอน (โดยเงินของแม่) กับอาจารย์จ่ายกันคนละครึ่ง ประมาณคนละ 14,000.- บาท และด้วยระยะเวลาที่ยาวนานในการซ่อมเกือบๆ เดือนเพราะศูนย์โตโยต้าที่นี่คิวรถเข้าซ่อมเต็ม มีคิวรอนานมากกกก อันนี้ใช้เส้นใช้สายในการแซงคิวโดยเอาเงินสดมาล่อแล้วยังเกือบเดือน อาจารย์ก็เลยตัดสินใจซื้อรถใหม่เป็นอัลติส เครื่อง 1.6 G limited สีขาวมุก ซึ่งเป็นรุ่นพิเศษโละสต๊อกครั้งสุดท้ายมันจึงใส่ออฟชั่นพร้อมตกแต่งจากโรงงานมาจนครบครัน พร้อมส่วนลดอีกประมาณ 60,000.- บาท เหลือราคาประมาณ 820,000.- บาท รีบๆ ไปซื้อนะครับปอนว่ามันคุ้มราคาดีถ้าตัดประเด็นความสดใหม่ออกไป (โปรโมทซะงั้น)

ถ้ามีความคืบหน้าในการดำเนินคดีอย่างใดแล้วปอนจะมาเล่าให้อ่านกันอีกครั้งนึงนะครับ รวมถึงความคืบหน้ากับผู้กองด้วยครับ...อิอิ

ส่วนเรื่องนกขี้ใส่... ก็ดีนะครับที่เสื้อไม่ด่างจากขี้นก ตอนนี้ซักเรียบร้อยนำกลับมาใช้ใหม่ได้แล้วครับ

จากเรื่องนี้ทำให้เข้าใจถึงชีวิตของมนุษย์มากยิ่งขึ้น หลังจากที่เห็นแต่ของคนอื่น "ชีวิตมนุษย์ที่แท้จริงตั้งอยู่บนความไม่แน่นอนตลอดเวลา ความมีสติเท่านั้นที่จะทำให้เราพ้นความเลวร้ายต่างๆ ที่เกิดขึ้นไปได้ และมีสิ่งหนึ่งที่สำคัญที่สุดคือการทำใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นให้ได้ พร้อมกับมองอย่างเข้าใจ จิตใจก็จะดีขึ้นและไม่ทำให้เราจมปลักอยู่กับความทุกข์ใจอยู่ตลอดด้วย" หวังว่าจะไม่มองปอนโหดร้ายเกินไปสำหรับวิธีการจัดการกับปัญหาเรื่องรถชนนะครับ อยากให้ทุกคนมีความสุดตามอัตภาพครับ

ปอนเองครับ

ปัจฉิมลิขิต 1: ขอคุณทุกๆ ท่านแวะมาอ่านและให้กำลังใจครับทำให้รู้ว่าเพื่อนร่วมชะตากรรมก็มีเยอะเหมือนกัน

ปัจฉิมลิขิต 2: เป็นห่วงเฮีย ก. กับพี่พีนะครับ เห็นพักนี้กลายเป็นเทรนด์คนแก่โดนหลอกบ่อยจัง แต่ส่วนของพี่พีไม่รู้ว่าจะอินเลิฟกับใครอะไรนักหนา แก่แล้วนะครับ... เดี๋ยวสุขภาพจะย่ำแย่